De aanval van de Japanners in december 1941 op de Amerikaanse vloot in Pearl Harbour in de Grote Oceaan leidde direct tot een oorlogsverklaring van Nederlands Indië aan Japan. De geringe militaire kracht van de Nederlandse kolonie  moest het echter al gauw afleggen tegen de prima getrainde zegevierende keizerlijke legers, vloot en luchtmacht. De Indonesische archipel telde in 1940 ongeveer 240.000 Europeanen op een totale bevolking van ruim 70,5 miljoen. Er woonden ook ruim 1,2 miljoen Chinezen. 

De Europeanen werden opgepakt, opgesloten in interneringskampen of als dwangarbeiders tewerkgesteld of vermoord. Zoals de Joden in Duitse vernietigingskampen als inferieure wezens werden gekweld en vernederd, zo werden de gevangenen in Indië aan mishandelingen en ontberingen blootgesteld. 

Duizenden geallieerde krijgsgevangenen uit onder meer onze voormalige kolonie werden  afgevoerd en werkten aan de zogenaamde Birma-spoorlijn, de Japanse "Dodenspoorlijn" langs de oude Birmeze invasieroute. De spoorlijn dankt haar naam aan de 16.000 krijgsgevangenen en de 90.000 Aziatische werkkrachten die tijdens de aanleg stierven aan ondervoeding, tropische ziekten en mishandeling. De 415 kilometer lange spoorlijn zou als de aanvoerroute moeten dienen voor de verdere verovering door Japan van Birma. Zonder de spoorlijn zou Japan met de boot om Singapore moeten heenvaren. Onder erbarmelijke omstandigheden hebben krijgsgevangenen en dwangarbeiders de spoorlijn aangelegd en vaak door de rotsen moeten uithakken. Een van de meest  beruchte plekken was de z.g. Hellfire Pass. 's Nachts werd het werk verricht bij olie- en carbietlampen, vandaar deze naam. 

Bekend is de stad Kanchanabur 130 km ten westen van Bangkok . Op 3 km afstand van het centrum ligt de beroemde en beruchte "Bridge over the River Kwai". Deze brug wordt nog altijd gebruikt en hij werd aangelegd tussen september 1942 en februari 1943. Bij het treinstation van Kanchanaburi en de rivier de Kwai Noi, een zijrivier van de Mae Klong, liggen geallieerde erebegraafplaatsen. Op beide begraafplaatsen liggen ook veel Nederklandse soldaten begraven. Op de lijst met 1898 namen komt ook onder nr 909 voor  Cornelis Arnout Korteweg , geboren  6 mei 1915  uit de Klundertse tak van de familie  Hij was in Indië tuinbouwkundige en planter maar ook in die jaren soldaat infanterie in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger. Hij overleed in Tamarkan op 8 juli 1943.

Tamarkan was eerst een werkkamp bij de aanleg van de spoordijk tot Chungkai en de spoorbrug, later was het een hospitaalkamp.De omstandigheden in dit kamp worden redelijk genoemd. De medische zorg bestond hoofdzakelijk uit amputaties en  bloedtransfusies. Er waren weinig medicijnen. Toch stierven er gemiddeld 6 personen per dag bijvoorbeeld als gevolg van dysenterie. De onderlinge verhoudingen tussen officieren en soldaten waren echter niet al te best als gevolg van de grote armoede onder de laatsten bij gebrek aan arbeidsloon.

Els en Ria Korteweg hebben eind 2007 op de militaire begraafplaats Kanchanaburi het graf bezocht van Cornelis Arnout Korteweg. Hij was de broer van hun vader. Zij hebben ook de foto's in dit artikel beschikbaar gesteld.